✍️કાવ્ય જગત✍️

  અંત નથી રસ્તાનો, ભાઈજી! અંત નથી રસ્તાનો. દોડું એટલો દોડે આગળ, ઊભો રહે આરામ કરતો, ભાઈજી! અંત નથી રસ્તાનો. સવારમાં એ ધૂમ્ર ભાસતો, બપોરનું મૃગજળ થાતો, સૂરજના એ કિરણો માંહી, આશ નવી ઉઘાડતો, ભાઈજી! અંત નથી રસ્તાનો. ચાંદની ટાણે વિરામ લેતો, સંતોષ બની હરખાતો,  દોડ લગાવી થકવી દઇને, મુસાફરને મંજિલ આપતો,  ભાઈજી! અંત નથી રસ્તાનો. ભણે "ચંદ્ર" ભાણ જોઈ, ભાણ ઊગે ભાગી લ્યો, રહો શર્વરી એ શાંત. રસ્તો આપણો અનંત છે, તો કાં બગાડે આ ભવ? - ચંદ્રસિંહ જી. પરમાર, "સરગુડી"‌ (દહેગામ,  ગાંધીનગર)

 રૂપસુંદરી નામ છે એનું, રૂપ રૂપનો અંબાર, રાધાને તો જોઈ નથી મેં, તું છે મુજ લકીર, કાન બની ઝંખ્યા કરું, તારી નજરોમાં એ પ્રિત. તારી કરામત તું જાણે, હું તો બસ ફકીર, રૂપસુંદરી નામ છે એનું, રૂપ રૂપનો અંબાર, હસતાં પડે ખાડલો, ગાલ એવા ચમકીશ. હોઠ દબાવી દાંત દેખાડે, લાગે કોલગેટ ક્વીન તું બને દીવો તો એમાં હું પ્રજવલીશ! તારી કરામત તું જાણે, હું તો બસ ફકીર, લટ એની વાંકળી, લાગે વમળો એવા નીર કહે "ચંદ્ર" હીંચકે જૂલું, મન ભરીને પ્રીત. તારી કરામત તું જાણે, હું તો બસ ફકીર, - ચંદ્રસિંહ જી. પરમાર "Sargudi" (દહેગામ, ગાંધીનગર)