✍️કાવ્ય જગત✍️

કોઈ બચાવે છત તો કોઈ સોલર છત, કોઈ છાપે "આવી ગયું હોં!" કોઈ કહે "વાર". ગામ કહો કે શે'ર, ગભરાટ સહુને ઘેર. ઓહ! આ બિપરજોય આવ્યું! પંદર તારીખે પોરબંદર પહોંચજે, માં હર્ષદ દ્વાર, સોમનાથ જઈ દાદાને મળજે, ચરણ પખાળી આવ. દ્વારકા જઈ કાન્હાને કહેજે, રાખે ધજાની લાજ, ઓહ! આ બિપરજોય આવ્યું! સોળ તારીખે શાંત થાજે, રીઝવે મારો રામ, હવે આવ્યું છો તો, આપી જજે ગુજરાતભર ભર વરસાદ. ઓહ! આ બિપરજોય આવ્યું! ગરમ થયો આ જલધિ હવે, કરી દોહન  માં ધરા અનહદ. ભયાવહ આ તાંડવ તેડાવ્યું,  ઓહ! આ બિપરજોય આવ્યું! મેઘ થશે અમાપ, ક્યાંક પૂર તો ક્યાંક દુકાળ, સાગર છોડશે સીમા, માં ધરા હવે ધ્રુજાય. સ્વાર્થીપણાની હોડમાં, અસ્તિત્વ જોખમાય, ઓહ! આ બિપરજોય આવ્યું! "વ્હાલા!  થાઓ હવે શાંત, હું જીવીશ, તને બચાવિશ,  જીવશું હારોહાર", એમ "બાપૂ" કરે ઉવાચ. //+ બાપૂ_ઉવાચ  નામ: ચંદ્રસિંહ જી પરમાર ગામ: સરગુડી દહેગામ, ગાંધીનગર. ૧૪ જૂન,૨૦૨૩, સમય: ૧૦.૨૦ PM.

 "માટીમાં રમવું!" જેની કિકિયારીથી ઘર ગાંડું, એનું આર્તનાદ બન્યું દવાખાનું. મને રમતમાં મૂકતો ઈન્જેકશન, ખુદ આજ સપડાયો ઇનફેકશન. બન્યો તાવ અમારો દુશ્મન, વળી, વળી કરતો એને ગરમ. મારો અથર્વ સિંહ, સાચો ભડવીર, રોતો રમતો રંક થઈ, તાવ શરણની લડાઈ. ડહાપણ ડાહ્યો, જ્ઞાન પીપાસુ. રમે રમકડાં, પલંગ માંહી. રટ લગાવી, "માટીમાં રમવું"! પાપા, ઘર જાવું, "માટીમાં રમવું"! જેલ બની ચાર દીવાલો,  નર્સ દોડી બાટલા ચડાવે. રડી પડ્યો હું ટિફિન ખાતાં, પત્ની કહે, "તમે બહુ કાચાં! હું રડું તો અથર્વ રડશે,  પછી આ "સિંહ"ને કોણ સંભાળી શકશે?" લી. ચંદ્રસિંહ જી પરમાર ઉર્ફ: "બાપૂ" સરનામું:  મુકામ: સરગુડી, તાલુકો: દહેગામ, જીલ્લો: ગાંધીનગર. પૂર્વભૂમિકા: પ્રસ્તુત કવિતા મારા દીકરા અથર્વ સિંહને દહેગામની રાધે હોસ્પિટલમાં દાખલ કરતાં એક પિતા તરીકે મારી મનઃસ્થિતિનું વર્ણન કર્યું છે. મારો દીકરો ત્રણ વર્ષનો હોવાથી, સમજણો હોવાથી, છૂટો રમેલો હોવાથી દવાખાનાનો બંધિયાર રૂમ, બાજુમાં અન્ય બાળકોના ખાટલા, એના માટે અસહ્ય રહ્યાં. એને રડતો જોઈ હું પણ મારા આંસુ રોકી ના શક્યો. કહેવાય છેને કે માં જેટ...